Auteur: Piet Meeuse

35 De volgende morgen aan de ontbijttafel was de paniek groot toen bleek dat niet alleen Sylvia en Scott ontbraken, maar ook Huub. Huilend vertelde Tineke aan Olaf en Brenda dat ze geen oog had dichtgedaan, dat hij was opgehaald en niet teruggekomen. De Russen aan de tafel zagen ook dat hun gezelschap was gehalveerd. […]

39 Sylvia zat notities te maken op het papier dat ze van Olaf had gekregen. Na twee dagen was ze weer terug in haar eigen hut en ze had eindelijk besloten dat ze moest proberen om de gebeurtenissen van de laatste dagen in de juiste volgorde te beschrijven. Als ze het nu niet deed, zou […]

40 Nadat hij Sylvia met een bewaker had weggestuurd, viste Aboe Hassan een klein plastic zakje uit een van de zakken van zijn broek. Hij schudde het witte poeder uit op de de kaartentafel en met de rand van een envelop die daar lag maakte hij er een lijntje van. Hij was net klaar met […]

44 Op handen en voeten kroop Sylvia door het hoge gras. Het was een spelletje, verstoppertje of zoiets. Maar met wie ze het speelde was niet duidelijk. Mannen, ja. Maar wie? Het was opwindend, ze luisterde scherp of ze tussen het geritsel van het gras nog andere geluiden hoorde. Voetstappen, of gekraak van takken, gezwiep […]

47 Aboe Hassan voelde zich als een schaakgrootmeester vlak voor hij de beslissende zet doet die hem wereldkampioen zal maken: hij wist dat hij niet meer kon verliezen en dat besef maakte hem euforisch. Hij schreef geschiedenis, nu. En heel de wereld hield zijn adem in. Dit was waar hij altijd van gedroomd had. Vijf […]

49 Brenda was wakker geschrokken van de eerste schotenwisseling. Ze zat meteen rechtop in bed en schudde Olaf ruw door elkaar. Die had even nodig om bij zijn positieven te komen, maar toen het lawaai op de gang de geluiden van het vuurgevecht begon te overstemmen, en er even later ook op hun deur werd […]